Menu
nlenfrde
Sinds 1-1-2018 is dit het schrikbarend aantal kinderen van verstoten ouders:

Als we er niets tegen doen zullen er dit jaar nog eens 3368 kinderen de dupe worden van ouderverstoting, dat zijn gemiddeld 2 kinderen per uur!

Ministerie van Justitie en Veiligheid,

Postbus 20301

2500 EH Den Haag

Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

 

Geachte leden van de Tweede Kamer,

Het paard achter de wagen spannen. Dat was de eerste gedachte die mij in het hoofd schoot toen ik de beantwoording terug las van minister Dekker over de conclusies van het rapport Scheiden zonder Schade door de commissie Rouvoet. Ik ben zelf een van de bijdragers geweest en heb mij hard gemaakt voor het ontwapenen van scheidende ouders. Daarvoor dienen ouders aan elkaar gelijk gesteld te worden conform artikel 1 van onze grondwet. Het is bizar dat dit nog steeds niet gedaan is en Kafkaiaans dat de minister dit nog langer durft te verdedigen.

Het is verregaand discriminerend dat automatisch co-ouderschap niet bij wet geregeld is. De argumenten die de minister benoemt, goede communicatie en samenwerking tussen ouders plus vestigingsplaats van de ouders, zijn geen criteria om te starten met automatisch co-ouderschap. Het zijn criteria om de uit die wet voortvloeiende co-ouderschappen aan te toetsen en maatwerkoplossingen te vinden als dit in individuele casussen niet blijkt te werken. Dan kan er ook doelmatig gewerkt worden met de inmiddels al drie jaar geleden ingestelde waarheidsvinding wetgeving. En als dan blijkt dat het klem criterium de enig mogelijke oplossing in het belang van het kind is, dan wordt dat criterium ook daadwerkelijk ingezet tegen de ouder die de (meeste) obstructie pleegt.

Bovenstaand doel, dat ook onze grondwet eerbiedigt, is geheel in tegenspraak met de huidige praktijk en hetgeen de minister in zijn beantwoording verdedigt en daarmee twee jaar aan grondig onderzoek onder betrokken professionals en ervaringsdeskundigen terzijde schuift. In de huidige praktijk wordt na scheiding het kind toegewezen aan één ouder en hoopt men dat er een functionerende ouderrelatie uit volgt die de belangen van het kind behartigt. Dit zet de deur wagenwijd open voor de ouderwetse hoofdverblijfplaats en ook de vFAS advocaten die adviseren om de absolute macht over het kind te grijpen middels de beruchte maas in de familie wetgeving: het klemcriterium. Blokkeer en frustreer alle communicatie en omgang naar gelieve. Want dan komt het kind in de knel en wordt het criterium toegepast. Het is alsof de uitwonend ouder bij scheiding een voorwaardelijke straf opgelegd krijgt die omgezet wordt in een onvoorwaardelijke straf bij misdragingen van de verzorgend ouder. Dit is een ziekmakende schimmel die zich verspreid heeft in de wortels van onze familie rechtspraak.

Als wij als maatschappij, waarin scheidingen tussen ouders een gegeven zijn, doorgaan met deze ziekmakende praktijk dan verloochenen wij onze rechtsstaat, onze grondwetten en onze kinderen. Ik wil u daarom nadrukkelijk verzoeken de minister opnieuw op te roepen over dit thema en hem te sommeren onze grondwet en onze kinderen te eerbiedigen. Ik dank u wel.

Hoogachtend,